چرایی کپرنشینی و چادرنشینی در منطقه احمدآباد!

تاریخ انتشار : 6 مرداد 1400, 09:28
عصر روز دوشنبه، 4 مردادماه، همراه با خبرنگاران و دوستان رسانه ای همچون آقایان سیاوش شفیعیان، مجید بزن بیرانوند، میلاد فاضلی، سامان دریکوند و سایر دوستان راهی منطقه ی احمدآباد شهرستان پلدختر که در کنار آزاد راه خرم آباد به پل زال قرار دارد شدم تا بر اساس مشاهدات میدانی به بررسی موضوع عدم یکجانشینی و عدم اسکان ثابت از نوع روستایی تعدادی از شهروندان ساکن این منطقه بپردازم.

ابتدا راهی روستایی شدیم که نامش «دول گز رجبعلی» است. این روستا در بین دو کوهپایه قرار گرفته است و به گفته ی اهالی محل، بعد از وقوع سیل وحشتناک سال 98 به بخشی از اهالی این روستا از سوی مدیریت بحران گفته شده است که به علت خطرات ناشی از سیل و رانش زمین بایستی روستا را تخلیه کنند. 

بخشی از اهالی این روستا به ما گفتند بر همین اساس، روستای مذکور را تخلیه کرده اند و سپس به صلاح و تشخیص خودشان به منطقه دیگری چند صدمتر آن طرف تر روستا رفته و در یک زمین نزدیک رودخانه و نزدیک زمین های کشاورزی، اقدام به برپایی سازه هایی موقت همچون چادر، کپر و... کرده اند و تاکنون یعنی عصر روز چهارم مردادماه 1400 نیز ساکن آنجا هستند.

کپرنشینی و چادرنشینی آنها نیز بدون وجود امکاناتی همچون برق، گاز، راه مناسب و ... سپری می شود؛ زیرا آنها از نظر حقوقی و اداری، هنوز روستا نیستند. این شهروندان می گویند در نامه های مختلفی که از مجاری قانونی یعنی بخشداری معمولان و فرمانداری پلدختر پیگیری کرده اند خواستار این شده اند که برایشان یک مکان و زمین جدید با تأیید بنیاد مسکن و اداره کل منابع طبیعی و سایر مراجع ذی صلاح قانونی، جانمایی شده تا یک روستای جدید تحت عنوان روستای اسدآباد، برای اسکان دائم آنها ایجاد شود. 

نامه ی جدیدی که ما دیدیم و البته هنوز به استانداری لرستان تحویل داده نشده است خطاب به معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار لرستان است و تعداد 24 نفر با کد ملی مشخص به عنوان سرپرست خانوار آنرا امضا کرده اند و این مطالبه خواسته شده است که یک زمین جدید، برای این اهالی به عنوان مکان ایجاد یک روستای جدید، تعیین شود. 

بنابراین، مکانی که الان، برخی شهروندان منطقه، به صلاح و تشخیص خود در آنجا زندگی می کنند و البته زندگی نامناسبی دارند از نظر قانونی و اداری، روستا نیست و به همین علت، هیچ گونه امکاناتی همچون برق، آب، گاز و آموزش ندارد و بایستی یک مکان جدید تحت عنوان روستا دارای کد قانونی روستا برایشان ایجاد شود تا امکانات زیرساختی همچون برق، آب، گاز و ... به آنجا برده شود.

از سوی دیگر، ما تعداد زیادی کودک و نوجوان مشاهده کردیم که در وضعیت کپرنشین و چادرنشین زندگی می‌کردند و به گفته اهالی به علت شرایط سخت تردد در فصل پاییز و فصل زمستان (عدم وجود راه مناسب)، امکان تحصیل آنها در مدارس منطقه وجود ندارد و به همین علت نیاز است آموزش و پرورش استان لرستان هم برای اینکه پیشگیری شود از جاماندگی برخی کودکان اینجا از تحصیل، اقدامات قانونی لازم را از همین الان و قبل از شروع سال تحصیلی جدید، انجام بدهد. 

همچنین این شهروندان به ما گفتند به دلایل مختلف از جمله نبود جا و مکان مناسب، این امکان وجود ندارد که در سایر روستاهای موجود منطقه، اسکان داده شوند و مطالبه‌ی آنها، این است که یک زمین جدید برای ساخت یک روستای جدید به آنها اختصاص یابد تا از این وضعیت نامناسب زندگی کپرنشینی و چادرنشینی، بیرون بیایند. 

امیدوارم با تدبیر فرمانداری شهرستان پلدختر و درایت معاون محترم سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار لرستان و همچنین پیگیری نماینده محترم مردم شهرستان پلدختر در مجلس، مشکل این شهروندان رفع شود و اسکان آنها با سپری شدن مراحل و ساز و کارهای قانونی از وضعیت موجود کپرنشینی و چادرنشینی، به یک اسکان ثابت از نوع روستایی (دارای کد روستا)، تغییر کند/شهرام شرفی



لینک کوتاه مطلب: https://poldokhtarnews.ir/?newsid=2679

نظر دهید :

نام شما :*
ایمیل شما :
نظر شما :
کد را وارد کنید : *
عکس خوانده نمی‌شود